hulpbijconcentratie.nl

Blog februari 2017

    Kans op dyslexie door leesmethode (2017).

      Blog december 2016

        Blog november 2016

          Waar gebeurd

          Voorbeelden uit de praktijk:

          Voorbeeld 1:

          Vraag: Wat is het onderwerp in de volgende zin:

          "Ze kijken naar Superman die de oude vrouw redt."

          Anna, 11 jaar, beelddenker, antwoordt:

          "De mensen"

          Uitleg: Anna ziet onmiddellijk een plaatje voor zich met hoe Superman in vol ornaat door de lucht zweeft, onderweg naar het oude vrouwtje dat bij het brandende huis staat. Er staan veel mensen, waaronder Anna, naar dat vrouwtje bij het brandende huis te kijken.

          "Ze" kijken naar Superman die de oude vrouw redt, dat zijn "de mensen".


          Voorbeeld 2:

          Vraag: Wat is het onderwerp in de volgende zin:

          "Het vakantiewerk levert ons honderd euro op."

          Wim, 13 jaar, beelddenker antwoordt:

          "ons"

          Uitleg: Wim ziet onmiddellijk het beeld van het pretpark voor zich waar hij met zijn vriendje vakantiewerk heeft gedaan.Wim voelt zich persoonlijk betrokken bij deze zin, hij is één van die "ons". 

           

          Voorbeeld 3:

          Planning: 

          Rob, 13 jaar, beelddenker, mag het weekend met zijn vriendje mee naar de camping. Rob wil geen huiswerk meenemen, want hij wil het hele weekend lekker buiten spelen. Zijn moeder zegt steeds dat hij dan op vrijdagmiddag huiswerk moet maken. Ja, dag! Vrijdagmiddag maak je toch geen huiswerk! De argumenten van zijn moeder landen niet bij Rob, hij krijgt er zelfs ruzie over met zijn moeder.

          Uitleg: Door de planning, met kleuren, zichtbaar te maken, ziet hij in een plaatje voor zich dat het verstandig is om op vrijdagmiddag huiswerk te maken. (En dat zijn moeder gelijk had.)

          Een beelddenker leest in kolommen, van boven naar beneden. (Een taaldenker leest van links naar rechts en voor hem is onderstaand schema waarschijnlijk niet prettig.)

           

           

          ma

          di

          wo

          do

          vrij

          za

          Zo

          08:00-12:00

           school

          school 

           school

           school

           school

           voetbal

           camping

          12:00-15:00

           school

           

           school

           school

           

           voetbal

           camping

          15:00-18:00

           

           

             

           

           spelen  camping

          18:00-21:00

           voetbal

           

           

           voetbal

           

           spelen

           camping 


          Door bovenstaande tabel is het overzicht in één beeld visueel, en de argumenten van zijn moeder landen.


          Voorbeeld 4:

          Planning:

          Sita, 48 jaar, ziet het nut van de elektronische agenda niet in en werkt nog steeds met een gezinskalender en met talloze kladpapiertjes waarop ze de "dit-moet-ik-niet-vergeten-dingen" opschrijft.

          Haar man heeft vaak het gemak van de elektronische agenda met veel argumenten uitgelegd en begrijpt maar niets van de conventionele houding van Sita.

          Totdat Sita zo maar een keer voor de aardigheid een notitie zet in Outlook in de agenda. Ze zit immers toch dagelijks achter de computer. Een week later werkt ze achter de computer en verschijnt er een pop-upje van haar notitie in beeld. Hé, werkt dit zo! Maar dát is handig!

          Uitleg: Alle argumenten ten spijt, Sita ziet hoe het werkt. Haar man kan wel vertellen dat de computer haar zal herinneren aan iets, maar Sita had er geen beeld bij. Ze moet het zien.


          Voorbeeld 5:

          We rijden in de auto, mijn dochter en ik, op een 50 kilometer tweebaansweg. Aan de ene kant van de weg is het kanaal, aan de andere kant staan vrijstaande huizen en soms bedrijfspanden.

          Ik rijd achter een bestelbus, die zijn knipperlichten aanzet. Onmiddellijk verschijnt er voor mijn geestesoog een wegopbreking met politiewagens en mannen in fluoriserende vestjes, harde werkers en een hoop beweging. Terwijl ik mijn snelheid aanpas aan de bestelauto die ook langzamer is gaan rijden, zie ik ook nog een ambulance in beeld komen.

          "Zou er wat gebeurd zijn?" vraag ik aan mijn dochter, en verwoord vervolgens mijn beelden, die in fracties van seconden als films in mijn hoofd zaten.

          "Hm?" vraagt mijn dochter: "Denk jij dat allemaal, alleen maar vanwege die knipperlichten?"

          "Jij niet dan?" vraag ik stomverbaasd. Ondertussen rijdt de bestelauto zo langzaam, dat ik moet terugschakelen. De bestelauto gaat de weg oversteken om even spookrijder te zijn om vervolgens voor een bedrijfspand te parkeren. De weg voor me is leeg: geen sensationele taferelen.

          "Nee, ik denk niks, hij doet zijn knipperlichten aan, nou èn," antwoordt mijn dochter.

          "Ik verzin het niet hoor," leg ik nog even uit: "Die beelden zitten meteen in mijn hoofd."









          Wij zijn niet zozeer anders,de rest is alleen hetzelfde.